Diema DS-12 - model kartonowy

Wraz z nastaniem nowego roku w myśl popularnej dewizy "nowy rok - nowy ja" (czy jakoś tam), dokonałem jej małej modyfikacji na: "nowy rok - nowy model". Po wcześniejszym ukończeniu kartonowego Zastala 410d oraz plastikowego Messerschmitta Bf109E postanowiłem ulepić kolejną w miarę łatwą kartonówkę. Padło na model wąskotorowej lokomotywy spalinowej Diema DS12 od wydawnictwa Orlik, którego autorem jest Pan Zdzisław Kołoda. Na pierwszy rzut oka model wydawał się banalnie prosty, ale znając moje "zdolności" podszedłem do niego poważnie.

Zacząłem od wycięcia i ukształtowania elementów ostoi oraz obudowy silnika. Poszło dość łatwo, ale już na początku popełniłem dość znaczący błąd, o którym za chwilę. Następnie przyszła kolej na wykonanie zestawów kołowych oraz klocków hamulcowych. Tutaj również nie byłą większych problemów. Wycięte elementy nasączyłem delikatnie cyjanoakrylem, by nabrały nieco sztywności.

Podobnie jak w przypadku poprzedniej kartonówki, również w przypadku Diemy postanowiłem wykonać podstawkę, bazując na wzorze dołączonym do modelu. Z tą tylko różnicą, że dla wcześniej wykonanego Zastala 410D część elementów była wykonana z zapałek, tak teraz dla Diemy postanowiłem, że wszystko będzie z kartonu. I tak krok po kroku z grubej tektury modelarskiej wykonałem bazę pod podstawkę, podkłady kolejowe, szyny oraz elementy mocujące szyny do podkładów. Jedynym niekartonowym elementem na podstawce była posypka dekoracyjna z dobrze znanego wszystkim sklepu meblowego z północy, która po przesianiu przez odpowiedni sitko całkiem znośnie imituje tłuczeń.

 

Następnie zabrałem się za dziubanie reszty modelu, czyli wnętrza kabinki maszynisty, tylnej ścianki oraz osie kół i sprzęgi. Nic jeszcze nie kleiłem, gdyż postanowiłem wszystko na spokojnie i na sucho spasować. I jak się później okazało to była bardzo dobra decyzja, gdyż źle wykonałem boczne elementy ostoi, te w których mocowane są osie kół. Zamiast do wewnątrz zagiąłem je na zewnątrz. Wszystko wyszło podczas próby pasowania osi do ostoi, kiedy to osie okazały się za krótkie. Momentalnie zapaliła mi się przysłowiowa czerwona lampka zwiastująca problem. Niestety z uwagi na wcześniejsze utwardzenie bocznych fragmentów ostoi klejem cyjanoakrylowym, nie byłem w stanie poprawić wykonanych już elementów. Całe szczęście, że przed rozpoczęciem budowy wykonałem zapasowy skan całego modelu właśnie na wypadek jakiegoś błędu. Choć muszę przyznać, że nowo wydrukowane elementy było większe od oryginału o około 0,5 mm. Pewnie dokładność skanowania oraz wydruku dały o osobie znać. Naddatki jednak dało się zeszlifować i nowe ”dorobione” elementy wpasowały się w główny element modelu czyli podłogę z czołownicami. Na koniec tego etapu postanowiłem wykonać zbiorcze zdjęcie większości elementów modelu.

Po przygodach z ostoją zabrałem się za klejenie kół. Mając za sobą doświadczenie zdobyte podczas klejenie pierwszego modelu poszło dość łatwo, choć dłubania trochę było, a klejenie na styk nie jest jeszcze moją ulubioną metodą łączenia elementów. Nie było jednak tak źle,

Po klejeniu kół przyszła pora na retusz elementów i wstępne pasowanie całości.

 

 

Prace nad modelem ukończyłem w sobotę 11 sierpnia 2018 roku.

Podsumowując – bardzo przyjemny modelik. W sam raz dla początkujących (takich jak ja), choć przy odrobinie nieuwagi można popełnić kilka dość banalnych błędów (jak ja popełniłem). Jak zawsze pośpiech nie jest wskazany. Przydadzą się jak zawsze pokłady cierpliwości, czasu i dobra muzyka w tle lub jak to była ostatnio w moim przypadku – audiobook. Że o odpowiednim napitku nie wspomnę ;)

Pisząc o tych pokładach cierpliwości spoglądam na te wszystkie moje kartonówki czekające na półce na swoją kolej do klejenia... Aż strach pomyśleć w jakie ilości tej cierpliwości będę się musiał zaopatrzyć by to wszystko powycinać i stworzyć z tego w miarę dobry model. Najważniejsze, to by starczyło życia na wszystko :)

Na zakończenie relacji finalna galeria zdjęć gotowego modelu.