PZL P-11c - relacja z budowy

Po ukończeniu Iskry i Biesa postanowiłem zabrać się za kolejny klasyk polskiego nieba - myśliwiec PZL P-11. Padło na zestaw od firmy Mister Craft. Tak, wiem, wiem - zarzekałem się ostatnio, że nie będę kupował więcej modeli poniżej poziomu cenowego 20 złotych, ale ten model (i jeszcze kilka innych) nabyłem parę ładnych lat temu, gdy jeszcze moje pojęcie o modelarstwie dopiero raczkowało. Zatem powyższą decyzję o zakupach tanich modeli wcielam w życie niejako od dzisiaj - 10 marca 2019 roku,

Wracając do tematu - po otwarciu pudełka znajdujemy w miarę dobrze opracowaną instrukcję z krótką notą historyczną o samolocie, kalkomanie wyglądające na solidne i nie przypominające na pierwszy rzut oka naklejek, oraz najważniejszą rzecz czyli wypraski z elementami modelu. Analizując instrukcję natknąłem się na kilka małych nieścisłości. Mianowice widać pewne małe różnice w wykonaniu wsporników przednich skrzydeł oraz statecznika poziomego. Fotel pilota też wydanie się nieco inny niż ten przedstawiony w instrukcji. No nic, zobaczymy jak to wszystko wyjdzie "w praniu".

10 marca zabrałem się za wycięcie i obróbkę wszystkich elementów z wyprasek. Nie było do trudne zadanie. Ilość nadlewek jak na model za 15 złotych nie jest zatrważająca. Kilka machnięć skalpelem i pilnikiem i po sprawie. Jakość elementów również jest adekwatna do ceny. Linie podziału na kadłubie są bardzo delikatnie zaznaczone i pewnie warstwa podkładu i farby jeszcze bardzie je przytłumi. Powierzchnie skrzydeł są całkiem znośnie wykonane, poza małym babolem na końcówkach obu powierzchni prawego skrzydła. Można by to zeszlifować pilnikiem ale obawiam się, że przy tym zabiegu starły by się też delikatne detale skrzydła. Niemniej jednak spróbuję tego zabiegu.

Następnie przyszła pora na podkład. Model pokryłem delikatną warstwą białego podkładu Vallejo Surface primer.  Poczekałem minimum 24 godziny by podkład dobrze wysechł.

Po wyschnięciu podkładu zabrałem się za malowanie. Górną część samolotu pokryłem farbą Pactra A67 w kolorze polish khaki. Wcześniej próbowałem jeszcze z kolorem Vallejo Model Air khaki brown (71.024), ale ten kolor jako mi nie pasował wizualnie do modelu. Przyda się z pewnością w przyszłości przy sporządzaniu innych odcieni. Łopaty śmigła oraz opony wraz z tylną podpórką pomalowałem kolorem czarnym od Vallejo Model Air (71.057). Silnik pokryłem warstwą koloru gunmetal od Vallejo Game color (72.054) oraz delikatnie zwaloryzowałem olejnymi specyfikami od Ammo Mig: fresh engine oil (A.MIG-1408) oraz fuel stains (A.MIG-1409). Z racji, że sam silnik jest mało widoczny nie przesadzałem zbytnio z jego waloryzacją.

No i niestety na tym etapie zakończyła się przyjemna zabawa z modelem, gdyż przyszedł czas na sklejanie wszystkich detali do kupy. O ile ze sklejaniem większych elementów nie było problemów to prawdziwa "zabawa" zaczęła się przy montowaniu wsporników skrzydeł oraz wsporników statecznika poziomego. W ruch musiał pójść klej cyjanoakrylowy. Wszystkie te delikatne elementy musiałem przyciąć poza miejscami mocowań by odpowiednio wpasowały się między kadłub samolotu a dolną powierzchnię skrzydła. Było trochę zabawy, ale jakoś podołałem wyzwaniu. Oczywiście po wszystkim przypomniałem sobie, że mam jeszcze cyjanoakryl w wersji żelowej, który nie rozlewa się i pozwala na szybkie i niewielkie korekty przy klejeniu. Niestety tym sposobem w miejscach klejenia CA pozostały dość spore nadlewki kleju, które są dość widoczne. I właśnie głównie przez ten błąd postanowiłem nie dłubać więcej przy modelu. W sumie i tak już nie zostało dużo do zrobienia, więc mój limit błędów chyba wyczerpałem. Na koniec całość delikatnie przetarłem metodą suchego pędzla w kolorze czarnym. Pozwoliło to delikatnie wydobyć nieco detali i dodać modelowi trochę lat. Po tym wszystkim model postanowiłem zakwalifikować jako poligon doświadczalny przy sprawdzaniu nowych technik modelarskich.
Na zakończenie pozostały kalkomanie. Tutaj poczekałem trochę na dostawę nowego płynu pod kalkomanie marki Tamiya.

Kalkomanie dołączone do zestawu były niestety podobnej jakości jak sam model. Mniejsze elementy były praktycznie niemożliwe do przeniesienia na model - kalki po prostu rozrywały się. Nie wspomnę już o oznaczeniach numerycznych, które nijak miały się do tych przedstawionych w instrukcji. Dosłownie kilka oznaczeń z instrukcji pokrywało się z tymi na kalkomaniach. Pozostało posiłkowanie się zdjęciami z Internetu oraz dostępnej literatury. Niestety mimo tych niedogodności nie udało mi się w miarę rzetelnie przetestować nowych płynów do kalkomanii. Ale patrząc na kolejkę modeli czekających do sklejania będzie jeszcze ku temu okazja.
Tradycyjnie już na sam koniec zabezpieczyłem cały model lakierem bezbarwnym. Tym razem zdecydowałem się na błyszczący lakier Vallejo 70.510, który w dość dobry sposób "zintegrował" kalkomanie z modelem.

Reasumując - jakoś nie chcę wieszać psów na tym modelu. Przypominam, że jest to zestaw za niecałe 13 złotych, więc nie należy się spodziewać fajerwerków i podejść do tematu racjonalnie. Wszystko ma przecież swoje plusy i minusy. Postanowiłem zatem nie testować właściwości lotnych modelu przez moje okno tylko skleić go ma miarę moich umiejętności i wykorzystać całość do testowania nowych technik modelarskich. Mimo wszystko - po sklejeniu samolot prezentuje się całkiem znośnie. Dla porównania zakupiłem niedawno kolejny model "jedenastki" również w podziałce 1:72, ale tym razem od polskiego producenta - Arma Hobby. I już na pierwszy rzut oka po wyjęciu ramek z pudełka widać, że będzie o wiele lepiej. Ale to już temat na osobny wpis :)

Na koniec tradycyjnie już galeria końcowa :)